Padavarna- A study into the aesthetics of presentation in the contemporary times

PadavarNa is considered to be the highlight of the repertoire of the South Indian Classical dance form BharatanaaTyam. In the contemporary period, the presentation technique seems to be inadequate, monotonous and somewhere deficient of the necessary aesthetic equipment. The present research paper aims to probe into the essential characteristics in pada varNa which have been transmitted through oral tradition through Guru-Shishya parampara from the Sadir technique of the Maratta period to todays BharatanaaTyam. The researcher through this paper aspires to probe into the history, structure and its aesthetics especially as presented in the contemporary period in the solo form. This research work is sprung out as a result of the researchers introspective process. This research would specially benefit the dancers and the dance teachers to take up choreographing padavarNa from an aesthetic angle as it mirrors the guNaas (qualities) and the doshaas (blemishes). The present research paper, puts the structure to the test on the basis of these aesthetic scientific principles and approaches the subject in a pure analytical method. It also applies the practical method to the structure to measure for its aesthetics as the researcher has also experimented with change in formatting the presentation based on the theme. This research has also observed and recorded the changes attempted by other artistes.

The Confluence of Theory and Practice in Bharatanatya

The constant mix-up of the two terms ‘Bharata’s Nāṭya’ and ‘BharataNāṭya’ has not only created chaos with respect to the recognition of their independent histories, but also has led to the development of ‘divorced purports’ of the two most popular, actually interlinked concepts being ‘Theory’ and ‘Practice’. This ‘jaundiced eye’ has led to serious problems causing the truth about both the aspects to suffer from ‘faulty diagnosis’ and thereby ‘dangerous treatment’. Hence a detailed probe into the subject from all angles including history, literature, technique and aesthetics is taken up in the background of the light shed by the various authoritative scholars on these various disciplines. By using the  ‘punching quotes’ of these authors, the subject has been argued upon only with the available sources ,  in search of a ‘holistic approach’ as a ‘solution’ to the problem,  by way of ‘dissolution of misrepresentation of the facts’ that has happened in the recent past. In many instances there is a strong lacuna of insufficient research work done in this regard. Hence, the same loophole has been used as an advantage; as a fact cannot be justified right, for the same reason that it cannot be justified wrong. Whether the quotes are used as supportive evidence, or for refutation; the work done till now as the source, has been the basis. The paper has also attempted to discover that, in most of the aspects; the ‘phenomenon’ that was developed into almost a ‘philosophy’, is the victim of poverty of facts, reasoning and comprehension.

ನೃತ್ಯಸಂಶೋಧನೆಯ ಸಾಧ್ಯತೆ ಮತ್ತು ಸವಾಲುಗಳು

ನೃತ್ಯದಲ್ಲಿ ಮೂಲಭೂತವಾಗಿರುವಂಥದ್ದು ಚಲನೆ. ಆ ಚಲನೆ ದೇಹದ ಎಲ್ಲ ಅಂಗ- ಪ್ರತ್ಯಂಗ-ಉಪಾಂಗಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟದ್ದು; ಮತ್ತು ಈ ಚಲನೆಯ ವಿಶಿಷ್ಟತೆಯ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ವಿಭಿನ್ನ ನೃತ್ಯಪದ್ಧತಿಗಳು ಅಥವಾ ನೃತ್ತಪದ್ಧತಿಗಳು ಜಗದಾದ್ಯಂತ ಹಬ್ಬಿವೆ. ಈ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ಚಲನೆಯನ್ನು ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿರಿಸಿಕೊಂಡೇ ಎಲ್ಲ ನೃತ್ಯದ ಅಧ್ಯಯನಗಳು ನಡೆಯುವುದು ಒಳಿತು. ಇದು ಆ ನೃತ್ಯಪದ್ಧತಿಯ ರೂಪದ ಬಗೆಗಿನ ಮಾತಾದರೆ ಸ್ವರೂಪ ಅನ್ನುವುದು ಮತ್ತೊಂದು ಆಯಾಮ. ಆ ಸ್ವರೂಪವು ಸಕಲ ಕಲೆಗಳಿಗೂ ಮೂಲಭೂತವಾಗಿ ಒಂದೇ ಆಗಿದೆ. ಅದುವೇ ರಸ. ಸಕಲಾನುಭವಗಳ ಪರಮಾನುಭವ ಎನ್ನುವ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಬರುವಂಥದ್ದೇ ಆನಂದ. ಅದು ಅತ್ಯಂತ ಉನ್ನತೋನ್ನತವೂ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕವೂ ನಿರ್ವಿಶೇಷವೂ ಆದ ಅನುಭವ. ಈ ಕಾರಣದಿಂದ ಕಂಡಾಗ ಸ್ವರೂಪಕ್ಕೆ ಬಂದೊಡನೆ ಯಾವ ಕಲೆಯೂ ದರ್ಶನಶಾಸ್ತ್ರಗಳ (philosophy) ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ನೃತ್ಯಸಂಶೋಧನೆಯನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಂತೆ ಮಿಕ್ಕ ಯಾವುದೇ ಕಲೆ ಅಥವಾ ಇನ್ನಾವುದೇ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಸಂಶೋಧನೆಗೆ ದಾರ್ಶನಿಕತತ್ತ್ವಗಳ ಸಮಾಲೋಚನೆ ಅನಿವಾರ್ಯ ಮತ್ತು ಮುಖ್ಯ.

ರಸೈಕ್ಯವಿಲ್ಲದ ನೃತ್ಯನಾಟಕವು ರಸನಿಷ್ಠೆಯಿರುವ ಏಕಾಹರ್ಯ/ಏಕಾಹರ್ಯವಾಗಲಿ

 ಚಲನಚಿತ್ರಕ್ಕೂ, ಅಭಿಜಾತ ಕಲೆಗೂ ಇರುವ ನಂಟೇನು? ಐಟಂ ಡ್ಯಾನ್ಸ್ ಅಭಿಜಾತ ಕಲೆಗಳಲ್ಲೂ ಇದೆಯೇ? ಇಂದಿನ ನೃತ್ಯನಾಟಕಕ್ಕೆ ರುಚಿಶುದ್ಧಿ ಎಷ್ಟಿದೆ? ನೃತ್ಯನಾಟಕದೆಡೆಗೆ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರ ನಾಡಿಮಿಡಿತ ಹೇಗಿದೆ? ನೃತ್ಯಗಳ ಆಶಯ ಸಾಕಾರವಾಗುವುದು ಯಾವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ? ಏಕಾಹಾರ್ಯದ ಅನುಕೂಲತೆ, ಸಾಧ್ಯತೆಗಳೇನು? ಯಾವ ಬಗೆಯ ನೃತ್ಯದಿಂದ ಜನರನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಮುಟ್ಟಬಹುದು? ನೃತ್ಯ ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿರುವ ಚಿಕಿತ್ಸಕ ನೆಲೆಗಳೇನು? ಯಾವ ಬಗೆಯ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ನೆಲೆಗಳಲ್ಲಿ ನೃತ್ಯವನ್ನು ಶ್ರೀಮಂತವಾಗಿಸಬಹುದು? - ಹೀಗೆ ಭಾರತೀಯ ಅಭಿಜಾತ ನೃತ್ಯಗಳ ಸಾಧ್ಯತೆ, ಮಿತಿ, ಅನುಕೂಲ, ಕಲಾವಿದರ ನೋಟಗಳು ಹರಿಯಬೇಕಾದ ನೆಲೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರೌಢ ವಿದ್ವತ್ಪೂರ್ಣ ಲೇಖನ.

ನೃತ್ಯ ನಾಟ್ಯಗಳನ್ನು ಅನುಲಕ್ಷಿಸಿ ಅಭಿಜಾತ ಕಲೆಗಳ ನೆಲೆ-ಬೆಲೆ

 ಪ್ರಸ್ತುತ ಕಾಲಕ್ಕೆ ನೃತ್ಯಸಂಶೋಧನೆ ಎಂದರೇನು? ಯಾವ್ಯಾವ ಅವಕಾಶಗಳಿವೆ? ಯಾವ್ಯಾವ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಯನ ನಡೆಸಬಹುದು? ಯಾವ ಮಟ್ಟಿನ ಬದ್ಧತೆಯನ್ನು ಯಾವ ವಿಷಯಗಳಿಗೆ ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು? ನೃತ್ತ-ನೃತ್ಯ-ನಾಟ್ಯಗಳನ್ನು ಇಂದಿನ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ವಿಭಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ಅಧ್ಯಯನ ನಡೆಸಬೇಕು ?ಯಾವ ಬಗೆಯ ಆಶಯ-ಸಂವೇದನೆ-ತರ್ಕವಿರಬೇಕು? ಸಂಶೋಧನ ವಿಧಾನಗಳು, ಗುಣಮಟ್ಟ, ನೆಲೆ-ಬೆಲೆಗಳು ಹೇಗಿರಬೇಕು? ತೊಡಕುಗಳು ಎಲ್ಲಿವೆ? ಅಧ್ಯಯನ ನಮೂನೆಗಳು ಯಾವ್ಯಾವುದು ಲಭ್ಯವಿವೆ?- ಹೀಗೆ ಕಲಾಸಂಶೋಧನೆಯ ಆಳ ಅಗಲಗಳನ್ನು ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ಚರ್ಚಿಸುವ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕವಾದ ಪ್ರೌಢ ಲೇಖನ.